دوشنبه 28 فروردین 1390 (هفته 38 بارداری)

سلام به رادین قشنگم...خوبی مامانی....

هنوزم ار بابات خبری نیست عزیزم...قرار بود سه شنبه که میشه فردا بابات بیاد ایران اما سفرش تا جمعه عقب افتادو....بابایی یه کم دیرتر میاد و ...از این موضوع خیلی اعصابم خورد شد...کلی دلمو صابون زده بودم که میاد اما امروز زنگ زدو گفت کارشون طول کشیده و دیر تر میاد ....گفته بلیط برای جمعه میگیرن و ایشالله بابایی جمعه بر میگرده....این از این....

امروزم برات وقت سونو گرفتمو با خاله انسیه رفتیم برای سونو یه یه ساعتی معطل شدیم تا نوبتم شدو رفتم تو....

دکتر یه چیزی گفت که خیلی منو نگران کردو همون موقع از ته دلم برای رادینم نظر مشهد کردم که اتفاقی برای تو نیوفته عزیزم.. ضربان قلبت نا منظم شده بودو دکتر گفت که خیلی زود این سونو رو به دکتر خودت نشون بدم...خیلی نگران بودم...وقتی به خاله ات گفتم گفت به احتمال زیاد سزارین میکنن...اینش برام مهم نبود مهم این بود که تو سالم باشی عزیزم...نوبت دکترت فردا بودو اما دلم طاقت نداشت  که مبادا اتفاقی بیوفته برای همین بابام که امد حدودای ساعت 8 رفتیم اورژانس بیمارستان میلاد که من به دکتر نشان بدم....انسیه همش به خنده میگفت که امشب میخوابوننت برای سزارین.. خودمونیم منم ترسیده بودم..نصف ترسمم از این بود که بابات پیشم نیست...کاش طوفان زود تر بر میگشت...

وقتی پیش دکتر رفتم ...سونو رو دید و برام اکو قلب نوشت...گفت اگه توی جواب اکو مشکلی باشه امشب میخوابونن برای زایمان....خیلی استرس داشتم و ..اما به روی خودمم نمیاوردم...فقط دعا میکردم به این زودی نیای عزیزم..اخه باباتم نیومده...خلاصه اکو رو دادم...ساعت نزدیکای 12 شب بود...وقتی خواستم جواب اکو رو ببرم دکتر شیفت عوض شده بودو یکی دیگه بود...تا اکو رو با سونو رو دید گفت مشکلی نداره و برم خونه....باورم نمیشد...هم خوشحال بودم هم ناراحت که چرا دکتذ اولیه اینطوری گفت و این یه چیز دیگه...فقط از این استرس داشتم که اتفاق بدی برات نیوفته عزیزم....دیگه دکتر که اینو گفت امدیم خونه تا فردا که وقت دکتر خودته برمو به اون نشون بدم عزیزم.....

اینم از یه شب چر استرس...فکر میکردم امشب میای پیشم اما اینقدر پسر ماهی هستی خواستی صبر کنی بابات بیادو بعد بیای پیشم عزیزم....